lethargic

 

 

 

เรากอดกันแน่นเกินไป

จนต่างฝ่ายต่างหายใจไม่ออก

ทั้งนี้ทั้งนั้น เราได้เผลอทำร้ายกันโดยไม่รู้ตัว

 

 

 

 

เรารู้สึกเสียใจกับการมีความสุข เราเสพติดมัน

ในวันที่เราได้รับความสุขน้อยลง

เราก็กลายเป็นบุคคลไร้สติ

เสียใจ กระวนกระวาย และทุรนทุราย

 

 

แกเอ๋ย แกพลาดแล้วหวะ

เราเตือนแกแล้วว่าอย่าตามใจเราจนมากเกินไป

เพราะวันไหนที่เราโดนขัดใจ แม้จะด้วยเหตุผลก็ตาม 

เราจะกลายเป็นบุคคลงี่เง่าและเห็นแก่ตัว

แกเอ๋ย อย่าให้เราเคยชินและเคยตัวกับความสุขนักเลย

เพราะหลังจากนี้ เราคงต้องเสียใจ

 

 

ขอโทษนะเว่ย

เราไม่รู้เลยว่าเราเห็นแก่ตัวมากแค่ไหน

ทำให้แกเหนื่อยมากแค่ไหน

ขอโทษจริงๆ

 

 

 

 

เรากอดกันแน่นจนเกินไป

ต่างฝ่ายต่างอึดอัดและหายใจไม่ออก

 

เราเผลอทำร้ายแก และแกก็เผลอทำร้ายเราเช่นกัน

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มันก็เป็นบทเรียน

ต่อไปนี้อะไรอะไรคงจะดีขึ้น

 

ไว้ค่อยเจอกันวันอาทิตย์

อยากกินปาท่องโก๋จิ้มสังขยากับแก

 

 

 

 

 

 

เราไม่มั่นใจว่า สภาพอากาศมีผลต่อสภาพจิตใจรึเปล่า

แต่เราว่าคงมีส่วน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sine die *
1 ต.ค. 2552 เวลา 19:05 น.

ชีวิตก็เหมือนบทเพลง จะดีด จะร้องบรรเลง ก็เสียงของเรา
จริง :)


เพลงเชื่อเศร้าหวะ

อาทิตย์ที่แล้วพิจิกา 5555
ToOn
1 ต.ค. 2552 เวลา 19:32 น.
บังเอิญผ่านมา ขอแอด fav. นะคะ

สภาพอากาศมีผลต่อจิตใจค่ะ(สำหรับเราคนนึง)
004983
1 ต.ค. 2552 เวลา 20:07 น.
ฝนในใจตก ..
อย่าปล่อยให้มันทำร้ายมากไป
บางอย่างควบคุมได้ แต่บางอย่างก็เหนือการควบคุม

ทำให้ดีที่สุดแล้วกัน .. :)
เป็นกำลังใจให้นะ
000254
2 ต.ค. 2552 เวลา 13:49 น.
นิยายรักวัยรุ่น
เรื่องไหนๆ
มันก็ต้องมี ช่องว่าง เว้นไว้บ้างน่ะ

จำ ทฤษฎีสีชมพู ได้มั้ยจิ๊บ
24 ต.ค. 2552 เวลา 19:17 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic